Twardzi i źli. Ze względu na ograniczone zaufanie do inteligencji widzów, od pradziejów kinematografii, czarne charaktery nosiły czarne kapelusze (off topic: obecnie łatwiej ich rozpoznać po tym, że używają pecetów, zamiast apple'ów. Notabene, to jakiś hollywódzko-jobowski spisek - czy widzieliście kiedyś w kinie, żeby bad guy używał ipoda? Jeżeli w ogóle słucha muzyki, to albo z jakiegoś Sony albo ze spatynowanego gramofonu - jak Lecter).  Czarny jest postrzegany jako kolor śmierci i zła prawie w każdym zakątku świata.

Badania przeprowadzone w Stanach pokazują, iż wystarczy, aby połowa stroju hokeisty lub futbolisty (chodzi oczywiście o futbol amerykański, chociaż nie ma to akurat wielkiego znaczenia) była czarna, aby jego wygląd został uznany za "agresywny" lub "zły". To z kolei przekłada się na ocenę zachowania takich zawodników. 

Grupie profesjonalnych sędziów sportowych pokazano taśmę wideo ukazującą ten sam zespół futbolowy. Jedna grupa sędziów ogladała zespół ubrany na czarno, a druga na biało. Sędziowie oglądający "czarną" wersje uznali ją za znacznie bardziej agresywną, od tych, którzy oglądali wersję "białą". Ci pierwsi wychwycili także więcej sytuacji zasługujących na ukaranie. Wyniki tego badania zbieżne są z danymi historycznymi za ostatnie 20 lat,  które pokazują, iż w hokeju i futbolu, członkowie drużyn noszących czarne stroje karani byli częściej niż zawodnicy ubrani "mniej agresywnie". Podobne badania przeprowadzono również dla koloru czerwonego.

Najprostsza konkluzja z powyższej notki jest taka, że Gołota powinien ubierać się na różowo, co zapewne pomogłoby mu w karierze. Konkluzja w duchu politycznej poprawności ostrzegałaby nas przed uprzedzeniami wynikającymi z wyuczonych lub genetycznych nawyków przypisywania określonych cech, neutralnym z natury kolorom. Byłaby to konkluzja tyleż budująca, co fałszywa. Całe nasze życie zbudowane jest na - zwykle nieuświadomionych - założeniach. Czasami prowadzą one do całkowicie nieracjonalnych zachowań (patrz świńska grypa), bez nich jednak  nie moglibyśmy funkcjonować (gdybym codziennie sprawdzał palcem, czy woda wrze, bo osiągnęła 100 stopni, czy też nastapił gwałtowny spadek ciśnienia atmosferycznego, to prawdopodobnie miałbym później kłopoty z utrzymaniem kubka herbaty w rękach). Skoro czarny kolor postrzegany jest jako agresywny, to nie tylko przez postronnego obserwatora, ale także przez osobę tkwiącą w tym stroju. A to zapewne powoduje, iż STAJE się ona BARDZIEJ agresywna. Jeżeli zatem w ciemnej uliczce stajesz oko w oko z facetem w czerni, to uciekaj szybciej, niż gdyby ten człowiek ubrany był w pastele. Chyba, że to ksiądz. Chyba, że jesteś Nergalem. Wtedy też zwiewaj.